Heldinnen
Heldinnen is zowel een fragmentarische memoir als een feministische afrekening met de mannelijke modernistische kunstenaars en een ode aan hun vrouwen, schrijft Dieuwertje Mertens in Het Parool van 23-1-25.
Een prachtig stuk van Maria Kager (5 ballen!) in de NRC van 19 maart 2026:
In Heldinnen geen strikken. Dit boek gaat alle kanten op, het is boos, emotioneel, complex, onstuimig, associatief. Maar de stijl is zo elastisch dat het geheel niet uit elkaar valt. Het boek blijft ineen, het leest traag maar heerlijk en ook als je de vele zijpaden niet altijd helemaal volgt, ook als het af en toe wat inzakt, maken de onderliggende spanning en urgentie van wat Zambreno te zeggen heeft toch dat je door wil blijven lezen. (Het is verleidelijk om dit stuk op Zambreno’s manier te schrijven – fragmentarisch, chaotisch, lekker veel witregels, uitroeptekens!! en HOOFDLETTERS – maar dat hoort niet in een kwaliteitskrant dus ik houd me keurig aan de anorectische, Apollinische stijl die u van een recensie verwacht.)
Lees het hele artikel hier: Hoe getalenteerde kunstenaarsvrouwen gereduceerd werden tot ‘de vrouw-van’ - NRC
Lees ook de recensie van Nina Polak in de Volkskrant van 30 oktober: Kate Zambreno eert in ‘Heldinnen’ de vrouwelijke schrijvers die monddood werden gemaakt | de Volkskrant
Of lees de recensie van Basje Boer - die ook het voorwoord schreef - in de Groene: Van vrouw tot personage – De Groene Amsterdammer
